BÖLÜM 1 GIRIŞ 1. Giriş ve Tanım 2. Yağ Asidi Metabolizması ve Mitokondriyal β-Oksidasyon 2.1. Yağ Asitlerinin Enerji Metabolizmasındaki Rolü 2.2. Yağ Asitlerinin Hücre İçine Alınması ve Aktivasyonu 2.3. Yağ Asitlerinin Mitokondriye Taşınması ve Karnitin Döngüsü 2.4. Mitokondriyal β-Oksidasyonun Temel Basamakları 2.5. Mitokondriyal Trifonksiyonel Protein ve Uzun Zincirli Yağ Asitlerinin Oksidasyonu 2.6. Elektron Transferi, ATP Üretimi ve Ketogenez 2.7. Peroksizomal Yağ Asidi Oksidasyonu 2.8. Yağ Asidi Oksidasyonunun Metabolik Düzenlenmesi ve Klinik Önemi 3. Yağ Asidi Oksidasyon Bozukluklarının Sınıflandırılması 3.1. Karnitin Taşınması ve Karnitin Döngüsü Bozuklukları 3.2. Mitokondriyal β-Oksidasyon Enzim Eksiklikleri 3.3. Elektron Transfer Sistemi Bozuklukları 3.4. Yağ Asidi Oksidasyon Bozukluklarının Genetik ve Biyokimyasal Sınıflandırılması 4. Yağ Asidi Oksidasyon Bozukluklarının Epidemiyolojisi 4.1. Dünyada Görülme Sıklığı 4.2. Coğrafi ve Etnik Farklılıklar 4.3. Türkiye’de Epidemiyolojik Durum 4.4. Yenidoğan Taramalarının Epidemiyolojik Verilere Etkisi 5. Genetik Özellikler ve Kalıtım 5.1. Kalıtım Özellikleri 5.2. Genetik Heterojenite ve Genotip-Fenotip İlişkisi 5.3. Moleküler Genetik Tanı ve Varyantların Yorumlanması 6. Yağ Asidi Oksidasyon Bozukluklarının Patofizyolojisi 6.1. Enerji Üretiminde Yetersizlik 6.2. Hipoketotik Hipoglisemi ve Glukoz Homeostazının Bozulması 6.3. Toksik Metabolit Birikimi ve Hücresel Hasar 6.4. Mitokondriyal İşlev Bozukluğu ve Oksidatif Stres 6.5. Organ Tutulumunun Patofizyolojik Temelleri 6.6. Katabolik Stres ve Metabolik Dekompansasyon 6.7. Patofizyolojik Mekanizmaların Klinik ve Tedavi Yaklaşımlarıyla İlişkisi 7. Klinik Bulgular ve Fenotipik Çeşitlilik 7.1. Klinik Fenotiplerin Genel Özellikleri 7.2. Hepatik Fenotip 7.3. Kardiyak Fenotip 7.4. Miyopatik Fenotip 7.5. Nörolojik ve Diğer Sistemik Bulgular 7.6. Klinik Bulguların Tanısal Önemi 8. Tanısal Yaklaşım ve Yenidoğan Taraması 8.1. Klinik Şüphe ve İlk Değerlendirme 8.2. Temel Biyokimyasal İncelemeler 8.3. Açilkarnitin Profili 8.4. İdrar Organik Asit Analizi ve Diğer Metabolik İncelemeler 8.5. Moleküler Genetik Analizler ve Tanısal Doğrulama 8.6. Yenidoğan Taraması 8.7. Tanısal Yaklaşımın Temel İlkeleri 8.9. Ayırıcı Tanı 9. Yağ Asidi Oksidasyon Bozukluklarında Tedavinin Temel İlkeleri 9.1. Açlığın Önlenmesi ve Katabolizmanın Sınırlandırılması 9.2. Beslenme Tedavisinin Temel İlkeleri 9.3. Orta Zincirli Trigliseritler ve Alternatif Enerji Substratları 9.4. Triheptanoin ve Anaplerotik Tedavi 9.5. Karnitin Tedavisi 9.6. Akut Metabolik Dekompansasyonun Yönetimi 9.7. Hastalık Dönemlerinde Acil Beslenme Planı 9.8. Fiziksel Aktivite ve Egzersiz Yönetimi 9.9. Cerrahi Girişimler ve Anestezi Sırasında Metabolik Yönetim 9.10. Uzun Dönem İzlem ve Multidisipliner Yaklaşım 9.11. Tedavinin Sınırlılıkları ve Gelecekteki Yaklaşımlar 10. Yağ Asidi Oksidasyon Bozukluklarında Prognoz ve Uzun Dönem İzlem 10.1. Prognozu Belirleyen Başlıca Faktörler 10.2. Yenidoğan Taraması ve Erken Tanının Prognoza Etkisi 10.3. Sağkalım ve Mortalite 10.4. Metabolik Dekompansasyonların Uzun Dönem Sonuçları 10.5. Kardiyak Prognoz 10.6. Nöromüsküler ve Retinal Komplikasyonlar 10.7. Nörogelişimsel Sonuçlar 10.8. Uzun Dönem Metabolik ve Beslenme İzlemi BÖLÜM 2 KARNITIN TRANSPORTU VE KARNITIN ŞANTI BOZUKLUKLARI 1. Giriş ve tanım 2. Karnitin transport sisteminin fizyolojisi 3. Primer sistemik karnitin eksikliği (OCTN2 defekti) 3.1. Tanım ve genetik 3.2. Klinik özellikler 3.3. Tanı 3.4. Tedavi 4. Karnitin palmitoiltransferaz I eksikliği (CPT-I eksikliği) 4.1. Tanım ve moleküler özellikler 4.2. Klinik özellikler 4.3. Tanı 4.4. Tedavi 5. Karnitin-açilkarnitin translokaz eksikliği (CACT eksikliği) 5.1. Tanım ve genetik 5.2. Klinik özellikler 5.3. Tanı 5.4. Tedavi 6. Karnitin palmitoiltransferaz II eksikliği (CPT-II eksikliği) 6.1. Tanım ve genetik 6.2. Klinik fenotipler 6.3. Tanı 6.4. Tedavi 7. Karnitin transport defektlerinin karşılaştırılması 8. Yenidoğan taraması ve tanısal yaklaşım 9. Akut metabolik dekompansasyonun yönetimi 10. Uzun dönem izlem ve prognoz 11. Vurgulanması gereken klinik noktalar BÖLÜM 3 KISA ZINCIRLI AÇIL-KOA DEHIDROGENAZ EKSIKLIĞI (SCADD) 1. Giriş ve tanım 2. Epidemiyoloji 3. Etiyoloji ve genetik özellikler 4. Patofizyoloji 5. Klinik özellikler 6. Tanı ve ayırıcı tanı 7. Tedavi ve izlem 8. Prognoz 9. Sonuç BÖLÜM 4 ORTA ZINCIRLI AÇIL-KOA DEHIDROGENAZ EKSIKLIĞI (MCADD) 1. Giriş ve tanım 2. Epidemiyoloji 3. Etiyoloji ve genetik özellikler 3.1. ACADM geni ve MCAD enzimi 3.2. Genotip-fenotip ilişkisi 4. Patofizyoloji 4.1. Enerji üretiminde bozulma 4.2. Hipoketotik hipoglisemi 4.3. Metabolit birikimi 5. Klinik özellikler 6. Tanı 6.1. Yenidoğan taraması 6.2. Doğrulayıcı testler 6.3. Ayırıcı tanı 7. Tedavi ve yönetim 7.1. Uzun dönem beslenme yönetimi 7.2. Akut metabolik dekompansasyonun yönetimi 8. İzlem ve prognoz 9. Klinik uygulamada önemli noktalar BÖLÜM 5 UZUN ZINCIRLI 3-HIDROKSIAÇIL-KOA DEHIDROGENAZ EKSIKLIĞI (LCHADD) VE MITOKONDRIYAL ÜÇ İŞLEVLI PROTEIN EKSIKLIĞI (MTPD/TFPD) 1. Giriş ve tanım 2. Epidemiyoloji 3. Etiyoloji ve moleküler genetik 3.1. Mitokondriyal üç işlevli protein kompleksi 3.2. HADHA ve HADHB genleri 3.3. Kalıtım ve genotip-fenotip ilişkisi 4. Patofizyoloji 5. Klinik özellikler 5.1. Ağır neonatal başlangıçlı fenotip 5.2. İnfantil başlangıçlı hepatik fenotip 5.3. Geç başlangıçlı miyopatik ve nöropatik fenotip 5.4. Pigmenter retinopati 5.5. Periferik nöropati 6. Maternal komplikasyonlar: HELLP sendromu ve gebeliğin akut yağlı karaciğeri 7. Tanı ve laboratuvar bulguları 7.1. Yenidoğan taraması 7.2. Doğrulayıcı incelemeler 1 7.3. Ayırıcı tanı 8. Tedavi ve uzun dönem yönetim 8.1. Beslenme tedavisi 8.2. Triheptanoin 8.3. Akut metabolik dekompansasyon 9. İzlem ve prognoz 10. LCHADD ve MTP eksikliğinin karşılaştırılması 11. Sonuç ve klinik açıdan önemli noktalar BÖLÜM 6 ÇOK UZUN ZINCIRLI AÇIL-KOA DEHIDROGENAZ EKSIKLIĞI (VLCADD) 1. Giriş ve tanım 2. Epidemiyoloji 3. Etiyoloji ve moleküler genetik 3.1. ACADVL geni 3.2. Genotip-fenotip ilişkisi 4. Patofizyoloji 4.1. Enerji yetersizliği 4.2. Uzun zincirli metabolitlerin birikimi 5. Klinik özellikler 5.1. Ağır erken başlangıçlı kardiyak ve multisistemik fenotip 5.2. İnfantil veya erken çocukluk başlangıçlı hepatik fenotip 5.3. Geç başlangıçlı miyopatik fenotip 6. Tanı ve laboratuvar değerlendirmesi 6.1. Yenidoğan taraması 6.2. Doğrulayıcı incelemeler 6.3. Ayırıcı tanı 7. Tedavi ve uzun dönem yönetim 7.1. Açlığın önlenmesi 7.2. Diyet tedavisi 7.3. Triheptanoin 7.4. L-karnitin 7.5. Egzersiz ve fiziksel aktivite 8. Akut metabolik dekompansasyonun yönetimi 9. İzlem ve prognoz 10. Klinik uygulamada önemli noktalar BÖLÜM 7 MULTIPL AÇIL-KOA DEHIDROGENAZ EKSIKLIĞI (MADD) – GLUTARIK ASIDÜRI TIP II 1. Tanım ve Tarihçe 1.1. Tanım 1.2. Tarihçe 2. Epidemiyoloji 2.1. Genel epidemiyolojik özellikler 2.2. Yenidoğan tarama programlarından elde edilen epidemiyolojik veriler 2.3. Dünyada görülme sıklığı ve coğrafi farklılıklar 2.4. Genetik dağılım ve etnik farklılıklar 2.5. Türkiye’de epidemiyolojik durum 3. Moleküler Genetik ve Patofizyoloji 3.1. Normal mitokondriyal elektron transfer sisteminin yapısı ve işlevi 3.2. MADD ile ilişkili genler ve moleküler bozukluklar 3.3. Elektron transferindeki bozukluğun metabolik sonuçları 3.4. Riboflavin ve FAD metabolizmasının MADD patofizyolojisindeki rolü 3.5. MADD benzeri fenotiplere neden olan flavin metabolizması bozuklukları 3.6. Hücresel enerji yetersizliği ve organ tutulumunun patofizyolojisi 3.7. Genotip-fenotip ilişkisi 3.8. Sonuç 4. Klinik Özellikler ve Fenotipik Spektrum 4.1. Klinik fenotiplerin sınıflandırılması 4.2. Tip I MADD: Konjenital anomalilerle seyreden neonatal başlangıçlı ağır fenotip 4.3. Tip II MADD: Konjenital anomalilerin eşlik etmediği neonatal başlangıçlı ağır fenotip 4.4. Tip III MADD: Geç başlangıçlı fenotip 5. Sonuç 6. Biyokimyasal Özellikler ve Tanı 6.1. Temel biyokimyasal özellikler 6.2. Plazma açilkarnitin profili 6.3. İdrar organik asit analizi 6.4. İdrar açilglisin analizi 6.5. Yenidoğan taramasında MADD 6.6. Moleküler genetik tanı 6.7. Kas biyopsisi ve ileri tanısal incelemeler 7. Ayırıcı Tanı 7.1. Diğer yağ asidi oksidasyon bozukluklarıyla ayırıcı tanı 7.2. Organik asidürilerle ayırıcı tanı 7.3. Riboflavin taşınması ve FAD metabolizması bozuklukları 7.4. Lipid depo miyopatileriyle ayırıcı tanı 7.5. Glikojen depo hastalıkları ve diğer metabolik miyopatiler 7.6. İnflamatuvar ve diğer edinilmiş miyopatiler 7.7. Neonatal metabolik dekompansasyonda diğer ayırıcı tanılar 7.8. Sonuç 8. Tedavi ve Uzun Dönem Yönetim 8.1. Tedavinin temel ilkeleri 8.2. Riboflavin tedavisi 8.3. Beslenme tedavisi ve açlığın önlenmesi 8.4. L-karnitin tedavisi 8.5. Koenzim Q10 tedavisi 8.6. Akut metabolik dekompansasyonun tedavisi 8.7. Egzersiz ve fiziksel aktivitenin yönetimi 9. Prognoz ve İzlem 10. Sonuç ve Klinik Açıdan Önemli Noktalar BÖLÜM 8 3-HIDROKSIAÇIL-KOA DEHIDROGENAZ EKSIKLIĞI (HADD/ SCHADD) 1. Giriş ve tanım 2. Epidemiyoloji 3. Etiyoloji ve moleküler genetik 4. Patofizyoloji 4.1. Yağ asidi beta-oksidasyonundaki rolü 4.2. SCHAD–glutamat dehidrogenaz ilişkisi 4.3. Hipogliseminin mekanizması 5. Klinik özellikler 5.1. Hipoglisemi ve nörolojik bulgular 5.2. Protein ve lösin duyarlılığı 6. Tanı ve biyokimyasal değerlendirme 6.1. Hipoglisemi sırasında kritik örnek 6.2. Açilkarnitin profili ve idrar organik asitleri 6.3. Moleküler genetik tanı 7. Ayırıcı tanı 8. Tedavi ve uzun dönem yönetim 8.1. Akut hipogliseminin tedavisi 8.2. Diazoksit tedavisi 8.3. Beslenme tedavisi 9. İzlem ve prognoz 10. Klinik uygulamada önemli noktalar 11. Sonuç BÖLÜM 9 MITOKONDRIYAL YAĞ ASIDI OKSIDASYON DEFEKTLERININ DIYET TEDAVISINDE GÜNCEL UYGULAMALAR 1. Giriş 2. Diyet tedavisinin temel hedefleri 2.1. Katabolizmanın önlenmesi 2.2. Enerji ve karbonhidrat gereksinimi 3. Hastalık gruplarına göre diyet tedavisinin farklılaştırılması 4. Uzun zincirli yağ asitlerinin kısıtlanması 4.1. Yağ kısıtlamasının derecesi 4.2. Esansiyel yağ asitleri 5. Orta zincirli trigliseridlerin (MCT) kullanımı 5.1. MCT kullanımının amaçları 5.2. MCT kullanımında dikkat edilmesi gerekenler 6. Triheptanoin: Anaplerotik beslenme yaklaşımı 6.1. Klinik kullanım 6.2. MCT ve triheptanoin karşılaştırması 7. Yaşa göre beslenme yaklaşımı 7.1. Yenidoğan ve süt çocukluğu 7.2. Çocukluk dönemi 7.3. Ergenlik ve erişkinlik 8. Egzersiz öncesi ve sonrası beslenme 9. Akut hastalık dönemlerinde beslenme yönetimi 10. Beslenme tedavisinin izlenmesi 11. Güncel uygulamalardaki tartışmalı konular 12. Sonuç BÖLÜM 10 MITOKONDRIYAL YAĞ ASIDI OKSIDASYON DEFEKTLERINDE FARMAKOLOJIK YAKLAŞIMLAR 1. Giriş 2. Hastalığa özgü farmakolojik tedaviler 2.1. Levokarnitin 2.2. Riboflavin 2.3. Koenzim Q10 2.4. Triheptanoin 3. Peroksizom proliferatörü ile aktive edilen reseptör agonistleri: Bezafibrat 4. Akut metabolik krizlerde farmakolojik yaklaşımlar 4.1. İntravenöz glukoz 4.2. İnsülin 4.3. Hiperamonyemi tedavisi 4.4. Rabdomiyoliz tedavisi 5. Gelişmekte olan farmakolojik ve moleküler tedaviler 5.1. Farmakolojik şaperonlar ve protein stabilizasyonu 5.2. Gen tedavisi 5.3. mRNA temelli tedaviler 6. Farmakolojik tedavilerin karşılaştırılması 7. Klinik uygulamada önemli noktalar 8. Sonuç | 
